Gevaarlijke beestjes

Hallo allemaal,

Dit is alweer mijn negende ehboblog. Hoop dat jullie deze net zoals de vorige blogs ook interessant gaan vinden. Deze keer schrijf ik over de Teek en de Eikenprocessierups. Vandaar ook de titel: ‘gevaarlijke beestjes'

Ik ga jullie onder andere vertellen over waarom deze beestjes zo gevaarlijk zijn. Ook komt de behandeling qua Eerste Hulp ter sprake. 

De Teek:

Teken zijn kleine spinachtige parasieten. Ze houden zichzelf in leven door zich te voeden met bloed. Vaak ontdek je deze dan pas ook bij jezelf als hij zich in je huid heeft genesteld en heeft volgezogen met bloed. Daarom is het ook zo belangrijk om jezelf te controleren na bijvoorbeeld een bezoek aan het bos.

Hoe voorkom je een tekenbeet?

Er zijn verschillende manieren om een tekenbeet te voorkomen.

1. Doe je broekspijpen in je sokken

2. Een goede controle bij thuiskomst

3. Care Plus heeft een speciale Anti-Teek spray ontwikkeld. Care Plus Anti-Teek geeft je tot zes uur bescherming tegen het beestje. 

4. Een ander alternatief is Deet. Dit is een sterk muggen- en teken afwerend middel. Beschermt afhankelijk van de gekozen concentratie drie tot vijf uur. 

Waarom is het zo belangrijk om een tekenbeet te voorkomen? 

Als je een teek niet op tijd verwijderd kan het zijn dat je besmet raakt met de ziekte van Lyme. Dit is een infectieziekte, veroorzaakt door de Borrelia Burgdorferi bacterie (spirocheet). Deze wordt overgedragen door de schapenteek. Dit is de teek die in het grootste deel van Europa, voorkomt. Omdat de ziekte van Lyme veel verschillende symptomen kan geven is de diagnose lastig vast te stellen. Voorkomen is beter dan genezen. 

Symptomen

Er zijn verschillende symptomen die je kunt krijgen bij de ziekte van Lyme. Ze lijken veel op griepachtige klachten. Onder andere hoofdpijn, een stijve nek, koorts, spierpijn en vermoeidheid zijn bekende. Het kan zijn dat de klachten weer verdwijnen. Als de Lyme-bacterie zich door het lichaam verspreidt, krijg je last van enkele of gecombineerde symptomen. De klachten houden vaak aan of kunnen uitbreiden naar onder andere neurologische klachten (zenuwstelsel of hersenen), huidproblemen, reumatologische klachten, cardiale (hart)klachten en psychische klachten. De ziekte van Lyme is een multi-systeem ziekte, waardoor je altijd last hebt van meerdere symptomen. Deze lijken veel op andere ziektes zoals MS.

Hoe verwijder je een teek?

Via deze link is te zien hoe je een teek kunt verwijderen: https://youtu.be/9qmq2pYQk9s

Het RIVM (Rijksinstituut voor Volksgezondheid en Milieu) geeft de waarschuwing om geen alcohol, jodium, olie of andere middelen te gebruiken vóór je de teek verwijderd. 

Je verwijderd de teek met bijvoorbeeld een speciale tekentang. Met dit apparaatje druk je de grijpers van de tang open door middel van drukpunten (zoals bij een pen). De ‘bek’ van de tang opent waarna je de teek stevig kunt vastpakken. Verwijder vervolgens de teek met een draaiende beweging en trek de teek er opwaarts uit. Let goed op dat je de hele teek tot aan de kop goed vast hebt voordat je hem eruit trekt. 

Wanneer ga je naar de huisarts?

Zelfs wanneer je een teek op een veilige manier hebt verwijderd, kunnen er klachten opkomen. Een goede tip is om de datum te noteren wanneer je bent gebeten en/of het beestje ontdekt en verwijderd hebt. Houd altijd de plek waar de teek gezeten heeft en de huid erom in de gaten in de weken na dat je gebeten bent. Verschijnt er dan alsnog een rode kring? Ga dan meteen naar de huisarts voor een antibioticakuur. Hoe sneller je erbij bent des te beter. Er kunnen zich ook klachten voordoen zonder dat je te maken hebt met een rode vlek of kring op je huid. Heb je in de weken na de beet last van griepachtige klachten, spierpijn of koorts? Laat je dan controleren bij de dokter

Door met het tweede gedeelte van mijn EHBO blog. Deze zal gaan over de eikenprocessierups. 

De eikenprocessierups, wat is dat?

De eikenprocessierups is de rups van een nachtvlinder. Op een groot aantal eikenbomen in een heel groot gedeelte van Nederland worden deze witte (de haren) beestjes in de maanden mei, juni en juli aangetroffen. De rupsen gaan ‘s nachts groepsgewijs op zoek naar voedsel (eikenbladeren). Daarom hebben ze ook deze naam. 

Hoe kun je contact vermijden?

zorg dat je gehele lichaam bedekt is met kleding. Eigenlijk hetzelfde als bij de teek, wat ik al eerder beschreef. 

Wat te doen bij contact met de eikenprocessierups en eventuele symptomen: 

Als je in contact bent geweest met dit beestje kun je last krijgen van benauwdheid, een geïrriteerde huid, ogen en luchtwegen. De EHBO die je toepast is:

- Bij een allergische reactie meteen 112 bellen. 

- Ga niet krabben of wrijven, dit maakt het alleen maar erger

- Verwijder brandharen van de huid met plakband of kleefpleister

- Spoel de huid en/of ogen goed met lauw water

- Doe kleding waarin de brandharen zitten meteen uit. Deze later wassen op zestig graden. 

Dit is het einde van mijn blog. Nu weten jullie hoe te handelen bij een tekenbeet of bij contact met de eikenprocessierups.

Mochten jullie willen reageren op dit blog, tips hebben of andere ideeën, dan kan dat:

- Laat een reactie achter onder dit blog

- Twitter: @LisaEHBO

- Mail: lisaehbo@gmail.com

Voor nu wens ik jullie nog een hele fijne dag en ik zeg:

Tot de volgende!

Lachgas is niet om te lachen!

Hallo daar!

Het is alweer tijd mijn achtste EHBO blog. Ik ga het hebben over lachgas. En voor de duidelijkheid, dit gas is zeer zeker niet om te lachen. Verre van zelfs. In dit blog schrijf ik over het gebruik en de gevaren van lachgas.

Op 23 augustus 2019 kwam onderstaand bericht in het nieuws. En dit is maar één van de vele. Twee twintigers zijn korte tijd geleden in een ziekenhuis binnen gekomen met een gedeeltelijke dwarslaesie nadat ze veel te veel lachgas hebben gebruikt. Kort geleden meldde zich een patiënt op de SEH van een Brabants ziekenhuis met klachten over verdoofde vingertoppen en krachtverlies in de benen. Een  neuroloog kon na onderzoek mededelen dat het ruggenmerg was beschadigd. Volgens het ziekenhuis door misbruik van lachgas. De andere patiënt lag ongeveer anderhalf jaar geleden in een ziekenhuis in de provincie Overijssel. 

https://www.hartvannederland.nl/nieuws/2019/twee-jongeren-deels-verlamd-ziekenhuis-enschede-door-lachgas/

Wat is lachgas nou eigenlijk? En wat zijn de effecten?

Lachgas is een kleur-en geurloos gas. De werkzame stof heet di-stikstofmonoxide (N20). Bij normaal (medisch) gebruik is lachgas veilig, het wordt niet voor niets gebruikt als sederend en verdovend middel. Incidenteel recreatief gebruik kan eveneens weinig kwaad. Er is geen verschil tussen medisch lachgas en ander lachgas, wel wordt voor medische toepassingen lachgas vaak in combinatie met zuurstof toegediend en je kunt er vanuit gaan dat niet-medische lachgas-bronnen niet dezelfde hygiënische standaard hebben ( denk aan besmetting met een chemische stof of bacterie).

Maar helaas kan lachgas ook recreatief gebruikt worden, het is namelijk niet verboden. Dit komt omdat het niet onder de opiumwet valt, maar wel onder de Warenwet. Lachgas is daardoor ook op heel veel plekken te krijgen.  Het is meestal verkrijgbaar in lachgaspatronen (voor bijv. slagroomspuiten). Vaak wordt het op feesten ook via grote cylinders verkocht. Het gas wordt in ballonnen gespoten.Vanuit daar adem je het gas in en uit zodat het in je lichaam terecht komt.

Lachgas heeft echter wel invloed op vitamine B12 en kan een tekort (deficiëntie) veroorzaken. Dit kan leiden tot neurologische schade (schade aan zenuwen), zoals een dwarslaesie. Je spreekt dan dus niet direct van hersenschade, wel van zenuwschade. Maar dit is niet het enige. En dat lees je in onderstaand stukje.

Het gebruik van van het gas heeft veel verschillende effecten, zowel psychisch als lichamelijk. 
De klachten die ik hieronder en in het algemeen beschrijf zijn opgetreden bij gebruikers die langere periode minimaal honderden lachgasballonnen inhaleerden. 

PSYCHISCHE EFFECTEN

• dromerige roes
• kortdurend gevoel van euforie
• lachbuien
• mogelijk hallucineren
• onbewuste gevoelens en gedachten die boven komen
• mogelijke gevoelens van onrust en angst

LICHAMELIJKE EFFECTEN

• lichte versnelling van ademhaling
• misselijkheid
• duizeligheid
• evenwichtsstoornissen met risico op vallen
• slappe ledematen
• hoofdpijn na gebruik door zuurstoftekort
• Zenuwschade / Verlamming

Het gebruik van lachgas kan ook leiden tot tweede-en derdegraads brandwonden. Deze zijn vaak te vinden aan de benen. De verwondingen ontstaan door het klemmen van de lachgastank tussen de benen. Dit om de ballonnen te kunnen bijvullen. Hierdoor lopen slachtoffers ernstig bevriezingsletsel op.

Weet wat de gevolgen kunnen zijn van het gebruik, of liever gezegd misbruik van lachgas beste lezers. Wees slim en gebruik je verstand. Neem het niet tot je. Wil je alsnog gebruiken? Doe het dan met mate. 

Tot de volgende keer!


Wil je reageren op dit blog? Heb je tips of ideeën? 
Stuur dan even een mailtje naar: lisaehbo@gmail.com
Of via Twitter: @LisaEHBO 
Bedankt!

Waar zoek je hulp na een heftig incident?

Hallo allemaal!

Mijn zevende blog alweer! En dit keer een interessant onderwerp. Hoe is de nazorg voor de EHBO-er na een heftig incident/casus. Het is namelijk niet duidelijk waar wij als EHBO-er na een heftig incident/casus hulp kunnen krijgen en vinden.
Uiteraard wil ik benadrukken dat iedereen zijn/haar eigen manier heeft om een (heftig) incident/casus te verwerken. Sommige hulpverleners willen namelijk geen hulp, zij verwerken een incident/casus op hun eigen manier.
En voor andere collega´s is het wel belangrijk om over de desbetreffende incident/casus te kunnen praten. Dan is het fijn als je weet waar je terecht kan.
Het kan zijn dat er binnen jouw vereniging of afdeling zo geregeld is dat er een vertrouwenspersoon is aangesteld waar je terecht kan als je in vertrouwen over een incident/casus wil praten. Uiteraard bepraat je ook met andere collega´s het desbetreffende incident/casus.
Als je een incident/casus hebt gehad samen met de professionele hulpdiensten (denk aan politie, ambulance & brandweer) kun je ook aan hen aangeven dat je behoefte hebt aan nazorg.
Bij grote incidenten/casussen zal er nadien gesprekken kunnen volgen met slachtofferhulp of gezamenlijk met de professionele hulpdiensten afhankelijk van de regio en afspraken die hierover zijn gemaakt. Bij kleinere incidenten/casus(sen) zal je doorgestuurd worden naar Slachtofferhulp Nederland.
Slachtofferhulp Nederland werkt met 1100 vrijwilligers en 500 beroepskrachten, die hiervoor speciaal zijn opgeleid en getraind. Zij werken als één team samen om slachtoffers zo goed mogelijk te ondersteunen bij alles wat er op hen afkomt na een ingrijpende gebeurtenis. Deze hulp vindt plaats op één van de locaties of bij het slachtoffer thuis. De hulp is altijd kosteloos. En alles wat jij verteld aan de medewerker(s) van Slachtofferhulp wordt vertrouwelijk behandeld. Deze mensen hebben een privacyregelement (beroeps/geheimhoudingsverklaring afgelegd).
Mocht je er niet uit komen met Slachtofferhulp, of liever hulp zoeken via een andere weg, dan kun je er ook nog voor kiezen om een gesprek aan te vragen bij je eigen huisarts. Via je huisarts kan je namelijk ook worden doorgestuurd voor professionele hulp, denk bijvoorbeeld aan een psycholoog.

Wat ik ook graag in dit blog wil meegeven is dat het absoluut niet raar is om hulp te zoeken als je dat nodig hebt. Schaam je er niet voor. Ik weet dat hulp zoeken makkelijker gezegd is als gedaan, maar wij als EHBO-ers zijn ook mensen met gevoel. Ook wij moeten soms ons verhaal kwijt. Wees niet bang om je verhaal te vertellen. Krop je verhaal of gevoelens niet op! De eerste keren praten over wat je hebt meegemaakt zal niet makkelijk zijn, er zullen tranen vallen, maar dat is niet erg! Tranen mogen er zijn! Na verloop van tijd zul je gaan merken dat het beter gaat en dat je je beter zult voelen. En blij zijn dat je deze stap gemaakt hebt.

Ik hoop dat jullie na het lezen van mijn blog weet waar je terecht kan na het meemaken van een heftige incident/casus.
Wil je reageren op dit blog? Of heb je vragen? Dat kan uiteraard! Onderaan kun je je reactie achterlaten.
Ook ben ik te vinden op de SocialMedia (Twitter) mijn accountnaam daar is: @demensenvdehbo
Mocht je tips, ideeën of iets anders hebben voor mijn EHBO blog, dan kun je dat ook doorgeven via bovenstaande manieren!

Tot de volgende blog!

Omstander zijn, hoe doe je dat?

Hoi allemaal!

Mijn 6de blog alweer. Wat gaat het snel!
Dit blog zal gaan over hoe jullie je het best kunnen reageren en "gedragen" als omstander. En hoe stel je een slachtoffer van bijvoorbeeld een ongeval gerust.
Maar ook hoe je mij en/of de collega's van de professionele hulpdiensten niet voor de voeten loopt.

Allereerst is het belangrijk, dat waar je ook komt, je zelf altijd rustig blijft en niet in paniek raakt. Doe je dit, dan raken de ook de omstanders en eventueel slachtoffer ook in paniek.

Kom je bij een slachtoffer, dan vraag je eerst wat er gebeurd is. Bij geen respons omstanders. Mochten er geen omstanders zijn van het voorval, en het slachtoffer is buiten bewust zijn, dan is het belangrijk om 112 te bellen en hun vragen goed te beantwoorden. Daarna kun je eventueel bij meerdere omstanders taken verdelen.

Het is ongelooflijk belangrijk dat je stap voor stap verteld wat je gaat doen. Zo weet het slachtoffer en eventuele omstanders wat er gaat gebeuren en wat er gaat komen.

Bij kinderen daarin tegen kan dit een stuk moeilijker zijn. Door het hele gebeuren zijn ze vaak erg geschrokken en/of in paniek.
Het ambulancepersoneel heeft hier de bekende traumabeertjes voor in de ambulance die de kids dan krijgen. Dit heeft veelal een positieve uitwerking.

Hoe stel ik een kind(je) gerust en hoe kun jij dit als omstander doen?

Hoe ik een kind(je) gerust stel hangt denk ik heel erg af van de situatie op dat moment. Ik zal het proberen uit te leggen op een manier waarvan ik denk dat deze goed is:

Allereerst stel ik mij voor aan het kindje en ouders of begeleiders en geef aan dat ik hem/haar ga helpen.

Wil ook graag weten wat er is gebeurd. Daarna probeer ik er achter te komen hoe hij/zij heet. Terwijl ik dit doe kijk ik meteen of het kind(je) goed bij bewust zijn is en wat op dat moment de belangrijkste verwondingen zijn. Ook vraag ik aan het so´tje of ouders/begeleiders waar hij/zij pijn heeft. Eventueel kan hij/zij dit ook aanwijzen. 

Kinderen kunnen ook in paniek raken door het zien van bloed. Als dit geen ernstige verwonding is dan kun je dit afdekken met bijvoorbeeld een doek of kledingstuk. Het ambulancepersoneel kan deze verwonding dan later afdekken met bijv. een pleister of zo nodig een verband.

 Mocht je op dat moment zien dat er wel een ernstige verwonding is, dan moet je deze uiteraard meteen behandelen. Denk bijvoorbeeld aan het stelpen van een bloeding. Tijdens het doen van deze handeling probeer je contact te houden met het kind(je) en kun je hem/haar bijvoorbeeld vragen stellen over school, hobby´s etc. Maar het is ook heel belangrijk dat je uitlegt wat je aan het doen bent. Hiermee probeer je het vertrouwen te krijgen van het kind(je). Dit kan ook van belang zijn voor de rest van de hulpverlening.

Het kan natuurlijk ook nog zo zijn dat het kindje heel jong is en niet kan praten. Dan gaat het gerust stellen ook op een hele andere manier.
Ik denk zelf als dit het geval is dat je het gerust stellen beter over kan laten aan bijv. de ouders of wie er op dat moment bij het kind(je) is. Op dat moment kun jij je dan bezig houden met de behandeling.
´
Dit is mijn manier van gerust stellen. Ik kan goed begrijpen dat iedereen zo zijn eigen manier heeft. Mocht je nog niet goed weten wat je moet doen als je ergens getuige van bent (geweest) dan hoop ik dat ik je op deze manier heb kunnen helpen.

Dan nu het tweede gedeelte van dit blog. Hoe loop je als omstander niet in de weg?
Vaak is het zo dat er bij een hulpverlening heel wat komt kijken aan professionele hulpdiensten. Denk bijvoorbeeld aan politie, brandweer en ambulance. Op dat moment zijn er zoveel hulpverleners aanwezig dat er geen hulp nodig is (van omstanders). Loop dan door en laat ze hun werk doen. Mocht er hulp gevraagd worden dan is het al aan Eerste Hulpverleners om te helpen/assisteren.
Denk bijvoorbeeld aan het vasthouden van de infuuszak, tilassistentie of het op afstand houden van andere omstanders. Dit zal altijd worden gevraagd door bijv. ambulancepersoneel of mensen van de politie.
Ga dit nooit zelf doen, jij kan bijvoorbeeld later aansprakelijk worden gesteld voor letsel wat is veroorzaakt door ondeskundigheid van jou.

Als ik als EHBO-er op straat iets tegen kom hangt het af van de situatie op dat moment of ik omstanders nodig heb om te helpen. Soms kan ik het zelf af, maar een andere keer zijn omstanders weer heel handig. Ik zal op dat moment beslissen en duidelijk aangeven of ik je hulp nodig heb.

Ik hoop dat ik jullie middels dit blog meer heb kunnen vertellen over hoe je kunt reageren en/of gedragen als omstander.
Wil je reageren op dit blog? Dat kan op de volgende manieren:
- Laat een reactie achter onder dit blog
- Via twitter, mijn account is: @LisaEHBO

Tot de volgende!

 

Blijf van ze af!

Beste allemaal,

Dit blog stond niet in de planning, maar door een bepaalde gebeurtenis wil ik toch even wat van mij afschrijven. Het gaat om onderstaand bericht. Gisteravond was het (weer) raak in Rotterdam.
https://www.hulpverlening.nl/nieuws/dieven-gooien-steen-door-ambulance-om-tas-te-stelen

Ambulancemedewerkers waren daar in een woning bezig met een patiënt toen er buiten een baksteen door de zijruit van de ambulance vloog. Een tas met persoonlijke spullen van één van de ambulancemedewerkers was de buit.

Deze zoveelste gebeurtenis maakt me zo in en in pissig. Hoe haal je het in je hoofd om dit te doen.
Hoe laag kun je zinken.
Hoe krijg je alleen al het idee om dit te doen.. Ik begrijp het werkelijk niet.
Hoe zou het voor jou voelen als de chauffeur en de verpleegkundige van de ambulance het leven proberen te redden van jouw familie en buiten de ambulance wordt leeggehaald.
Niet alleen de ambulancemedewerkers zijn de dupe. Ook het leven van de patiënt kan in gevaar komen.
Uiteraard wordt er voor de patiënt een nieuwe ambulance besteld, maar je hebt van te voren geen idee waar deze vandaan moet komen.
Hoe dan ook mag zoiets als dit NOOIT gebeuren. Ik schreef al eens eerder een blog over geweld tegen hulpverleners. Helaas was dit ook afgelopen week de keiharde werkelijkheid. Vooral agenten kregen het zwaar te verduren met O.A. bijt en steekincidenten.

Wanneer gaan mensen eens inzien dat je gewoon normaal moet doen tegen de hulpdiensten.
Dat je respect moet hebben voor diegenen die straks misschien JOUW leven moeten redden.
Sorry voor mijn taalgebruik, maar blijf eens met je poten van ze af! En van hun spullen!
Het moet afgelopen zijn met al die berichten over geweld tegen de hulpverleners. Laat deze mensen hun werk doen!

Mocht degene die de tas heeft gestolen in Rotterdam dit blog lezen:
Ga je HEEL, HEEL diep schamen!
Als je echt lef hebt en stoer bent breng je de tas terug naar één van de ambulanceposten in Rotterdam.

 

Ramptoerisme

Hallo allemaal,

Na maanden van afwezigheid ben ik terug met blog nummer 4.

Dit keer is het onderwerp: Ramptoerisme. 

U kent het vast wel. Dit zijn de mensen die bij onder andere ernstige ongevallen, grote branden of tijdens een EHBOdienst blijven staan kijken als je bezig bent met een slachtoffer(s).

Op zich kan blijven staan kijken voor ons als hulpverlener al vervelend zijn. Je hebt het gevoel alsof je gecontroleerd word.

Maar dan heb je ook nog de mensen die met hun telefoon gaan staan filmen. Dit zorgt bij ons echt voor veel irritatie. Want het slachtoffer heeft alle recht op privacy.

Probeert u zich eens te verplaatsen in het slachtoffer. Stel u heeft een ongeval gehad en u ligt midden op straat. Of u bent onwel geworden tijdens het doen van de boodschappen. Dan zou u toch ook niet willen dat mensen u gaan filmen en dat u zichzelf terug vind op internet? Daarom kunnen wij of mijn collega´s van de professionele hulpdiensten u vragen om te stoppen met filmen.

Helaas krijgen wij hier niet altijd de gewenste reactie op die wij graag zien. Omstanders reageren niet of reageren soms op een agressieve manier. Doordat dit gebeurt worden wij afgehouden van ons werk en van het slachtoffer. En dat kan natuurlijk niet.

Dus mocht u ooit gevraagd worden om door te lopen bij een incident of om te stoppen met filmen, volgt u dit dan alstublieft op. Dit is beter voor het slachtoffer, voor ons, en uiteindelijk ook voor u.

Wilt u reageren op dit blog? Dat kan:

- Je kan een reactie plaatsen op dit blog

- Via social media (twitter) ben ik ook te vinden via: @LisaEHBO

Burgerhulpverlener worden, hoe werkt dat?

Hallo allemaal!

Het is even geleden, maar ik ben terug! Dit keer met alweer mijn 3de #ehboblog met als onderwerp: Burgerhulpverlener worden, hoe werkt dat?

Burgerhulpverlener kun je niet zomaar worden. Dit kun je alleen zijn als je op korte termijn bijvoorbeeld een basiscursus reanimatie, herhalingscursus reanimatie, een reanimatietraining als EHBO-er of BHV-er hebt gedaan. En als je een reanimatietraining hebt gedaan voor je studie of beroep. Denk hierbij wel aan studies of beroepen in de medische wereld.

Burgerhulpverlener kun je via verschillende instanties worden. Denk aan bijvoorbeeld de Hartstichting, Rode Kruis, HartslagNu. Het aanmelden is kosteloos.
Één van de voordelen is dat je niet 24u per dag beschikbaar hoeft te zijn. Je kunt namelijk zelf aangeven wanneer je wel en niet kunt. Op het moment dat jij beschikbaar bent krijg jij van de meldkamer een sms. Hierin staat dat er op een bepaald adres een reanimatie is. Er word jou dan gevraagd naar dat adres te gaan. Ook kan jou gevraagd worden op een ander adres de AED te gaan halen en daarna naar het slachtoffer te gaan. De melding zal altijd vlak bij jou in de buurt zijn, dit uiteraard vanwege de tijd.

Het kan zijn dat jij een smsje krijgt, maar toch niet weg kan. Geen man over boord. Je bent niet verplicht om te gaan. De meldkamer zal altijd meerdere burgerhulpverleners oproepen om ter plaatse te gaan.

Ik zelf (voor de mensen die mij niet kennen) heb de EHBO cursus (met reanimatie & AED) gedaan omdat ik heel graag mensen wil hebben die op dat moment hulp nodig hebben. En ik kan je zeggen dat het ontzettend fijn is om te weten wat je moet doen als het er echt op aan komt.

Al een tijdje liep ik met de gedachte rond om burgerhulpverlener te worden. In het weekend van 9 en 10 januari 2016 was er veel reclame op tv van de Hartstichting voor het werven van burgerhulpverleners. Toen bedacht ik ineens: "ik ben hier voor opgeleid, dus waarom nog wachten".

Ik moet wel eerlijk zeggen dat het me ook best lastig lijkt. En dan bedoel ik je eerste reanimatie als EHBO-er, maar dus ook als burgerhulpverlener. Ik heb nog nooit een reanimatie meegemaakt. Maar ik denk dat daar wel verandering in gaat komen zodra ik me heb aangemeld!

Mocht ik mijn eerste inzet gehad hebben en hierover iets kunnen melden of bloggen, dan zal ik dit uiteraard doen. Om privacy redenen kan ik niks vertellen over hoe wat wat betreft het slachtoffer en de behandeling. Ik heb namelijk als EHBO-er zijnde ook mijn medisch beroeps geheim.

Ik ben benieuwd hoe jullie dit blog vonden. Reacties zijn van harte welkom. Dit kan uiteraard door op dit bericht te reageren.
Ook ben ik te vinden op de sociaal media (twitter) onder @LisaEHBO en ben ik één van de beheerders van @dmvdehbo (ook via twitter)

Tot de volgende!